Uchwała Sejmu RP z 31 lipca 2026 r. 
w sprawie uczczenia pamięci uczestników Powstania Warszawskiego oraz ludności cywilnej Warszawy

Mijają 82 lata od wybuchu Powstania Warszawskiego – największego zrywu zbrojnego Polskiego Państwa Podziemnego podczas II wojny światowej. Z głębokim wzruszeniem i szacunkiem wracamy pamięcią do godziny „W”, która stała się symbolem odwagi, poświęcenia i niezłomnej woli odzyskania wolności.

W szeregach Armii Krajowej oraz innych formacji wojskowych do nierównej walki z niemieckim, nazistowskim okupantem stanęły tysiące młodych ludzi: żołnierzy, harcerzy, sanitariuszek i łączniczek. Towarzyszył im niezłomny duch walki i niezachwiana wiara w odzyskanie wolności. Mimo trwającej piąty rok wojny i codzienności naznaczonej cierpieniem, stratami i brutalnością okupacji nie pozwolili odebrać sobie nadziei ani nie stracili determinacji. Okupant nie zdołał złamać ich ducha i woli oporu ani zgasić pragnienia walki o przyszłość ich Ojczyzny. Dramat wojny dotknął nie tylko walczących powstańców, ale również setki tysięcy mieszkańców Warszawy. Ich cierpienie i ofiara pozostają nieodłączną częścią pamięci o Powstaniu Warszawskim.

Choć Powstanie Warszawskie nie spełniło militarnego celu, stało się jednym z najważniejszych wydarzeń, dzięki którym idea niepodległej Rzeczypospolitej przetrwała kolejne dziesięciolecia. Po zakończeniu wojny uczestnicy Powstania włączyli się w odbudowę Warszawy i całego kraju, służąc Polsce swoją pracą, wiedzą i doświadczeniem. Dla wielu z nich walka o wolną Polskę nie zakończyła się jednak wraz z upadkiem Powstania. Angażowali się w opór wobec komunistycznej dyktatury, wspierali kolejne wystąpienia wolnościowe, a w latach 70. i 80. współtworzyli środowiska opozycji antykomunistycznej. Etos Polskiego Państwa Podziemnego i Powstania Warszawskiego łączył pokolenie walczące o wolność w 1944 roku z pokoleniami, które doprowadziły do odzyskania przez Polskę niepodległości w 1989 roku i zbudowania III Rzeczypospolitej.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uznaje, że pamięć o tych wydarzeniach jest naszym szczególnym obowiązkiem, i podkreśla, że świadectwo odwagi bohaterów powstania powinno być przekazywane kolejnym pokoleniom jako wyraz patriotyzmu, solidarności i odpowiedzialności za los Ojczyzny. Ta część naszej historii pokazuje, jaką wagę mają pokój i wolność, oraz przypomina o tragicznych skutkach wojny. Mimo lat przemilczeń i prób zatarcia pamięci o Powstaniu Warszawskim przez władze komunistyczne prawda o Powstaniu przetrwała i pozostaje ważnym elementem naszej zbiorowej tożsamości. Naszym obowiązkiem jest strzec prawdy o wydarzeniach Powstania Warszawskiego.

Niech pamięć o uczestnikach Powstania Warszawskiego oraz o mieszkańcach stolicy, którzy w tych dniach oddali życie lub doświadczyli niewyobrażalnego cierpienia, pozostanie trwałym zobowiązaniem do budowania wspólnoty opartej na wolności, odpowiedzialności i szacunku dla historii oraz trosce o dobro Rzeczypospolitej Polskiej.

Oddając hołd wszystkim, którzy walczyli i ginęli za wolną Polskę, wyrażamy wdzięczność za ich poświęcenie oraz potwierdzamy, że pamięć o ich ofierze pozostanie żywa w kolejnych pokoleniach.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd wszystkim uczestnikom Powstania Warszawskiego oraz jego cywilnym ofiarom.

Warszawa, 31 lipca 2026 r. 

Na zdjęciu: Uroczysty moment podjęcia uchwały przez aklamację (iTV Sejm – screen)

Przebieg procesu legislacyjnego dotyczącego Uchwały Sejmu RP w sprawie uczczenia pamięci uczestników Powstania Warszawskiego oraz ludności cywilnej Warszawy: